Monday, November 3, 2014

Kiss of Love - ചില ചിന്തകൾ

                 കിസ്സ്‌ ഓഫ് ലവ് - ഹർത്താലും കോലം കത്തിക്കലും കണ്ടു മടുത്ത മലയാളിക്ക് പുതിയൊരു സമരമുറ. സംഭവം പോലീസും , പാർട്ടിക്കാരും , ചുമ്മാ  വായനോക്കാൻ വന്നവരും കൂടി അലമ്പാക്കിയെങ്കിലും ഐഡിയ വൻ ഹിറ്റാണെന്ന് പറയാതെ വയ്യ. കാര്യം പരസ്യമായി ഉമ്മ വയ്ക്കണമെന്ന ആഗ്രഹമൊന്നും ഞങ്ങൾ പെണ്‍പിള്ളേർക്ക്  ഇല്ലെങ്കിലും വല്ലപ്പോഴും ഭർത്താവിന്റെ കൈയും പിടിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ കൂടി നോക്കി ദഹിപ്പിക്കുന്ന ചേട്ടന്മാരെ കാണുമ്പോ സത്യമായും നല്ല കലിപ്പാവാറുണ്ട്. ഇതു കേരളത്തിൽ മാത്രം നിലനില്ക്കുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം ആണെന്നുള്ളതാണ് ഏറ്റവും വലിയ രസം. അല്ലെങ്കിലും പല കാര്യത്തിലും കേരളം ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ ആണോ എന്ന് നമുക്ക് തന്നെ തോന്നാറില്ലേ...

                   പ്രൈവറ്റ് ബസിൽ കേറുമ്പോൾ എങ്ങനേലും ഏറ്റവും മുന്നില് തന്നെ നിക്കാൻ സ്ത്രീകൾ കഷ്ട്ടപ്പെടുന്നത് ഇവിടെ മാത്രേ കാണു. ഒരു നൂറു തവണ ബസിൽ ചേച്ചിമാർ അടിയിടുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഈ ബസിലെ അല്ല സ്റ്റൈലിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി നില്ക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ പാർട്ടീസ് ആണ് സദാചാര പോലീസായി വെറുതെ പ്രേമിച്ചു നടക്കുന്ന പിള്ളേരേം ഒന്നുമറിയാതെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന പെണ്‍കുട്ടിയെ അസമയത് ഹോസ്റ്റലിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാൻ സൗമനസ്യം കാണിക്കുന്ന  സഹപ്രവർത്തകനെയും കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ചാടി ഇറങ്ങുന്നത്. നാണമില്ലല്ലോ??

               ഒരു പക്ഷെ ഒരുപാട് കപട സദാചാരങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു വളർത്തുന്നത്  കൊണ്ടാകാം നമ്മുടെ നാട്ടിൽ മാത്രം ഇങ്ങനെ. "അവൻ ആങ്കുട്ടിയല്ലേ മോളേ " എന്ന ശ്രുതി സ്ഥിരമായി കേട്ടു വളർന്നതു കൊണ്ടാകാം നമ്മുടെ പെണ്‍കുട്ടികൾക്ക് ഞാനിതെല്ലാം സഹിക്കണം എന്നാ ബോധം നേരത്തെയുണ്ടായത്. എന്ത് സംഭവിച്ചാലും ആരെയും ഒന്നും അറിയിക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചതു കൊണ്ടാകണം അവൾ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പോലും പറയാതെ നേരെ പോയി ആത്മഹത്യയ്ക്കു ശ്രമിക്കുന്നത്.

                      പെണ്‍കുട്ടികൾ ജീനസ് ഇട്ടാൽ പലതും നോക്കാൻ തോന്നും എന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നവരോട് പത്തു ദിവസം  നിങ്ങൾ കേരളത്തിന്‌ വെളിയിൽ ഏതെങ്കിലും നല്ല സിറ്റിയിൽ പോയി ജീവിക്കുക. സ്ലീവ്ലെസ്സും മുട്ടിനു മുകളിൽ മാത്രം നില്ക്കുന്ന പാവാടയും ഇട്ട പെണ്‍ പിള്ളേരെ കണ്ണു നിറച്ചുകാണുക.  പതിനൊന്നാം ദിവസം ആകുമ്പോൾ ഈ അസുഖം മാറിക്കോളും. പരസ്പരം സന്തോഷപൂർവ്വം കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും ചുംബിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ കാണുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ചൊറിച്ചിലങ്ങ് തീരുകേം ചെയ്യും.

                 അല്ലെങ്കിലും ഇങ്ങനെ കൂപമണ്ടൂകങ്ങൾ ആയി നിങ്ങൾ എത്ര കാലം ജീവിക്കും !!!

Thursday, October 16, 2014

അവൾ

                           ദേവി..അതാണവളുടെ പേര്. ആ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും ആദ്യമായി ജോലി തേടിപ്പോയ പെണ്‍കുട്ടി, ആദ്യമായി ബ്യൂട്ടി  പാർലറിൽ പോയിതുടങ്ങിയവൾ, ആ സമയത്ത് കാസെറ്റ്  കടയിൽ പോയി ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമകൾ ചോദിച്ചു വാങ്ങുന്ന ഒരേ ഒരു പെണ്ണ്...

                           അവൾ അകലെ നിന്നും വരുമ്പോഴേ മുഴങ്ങുന്ന ആ ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു...എല്ലാവരോടും സ്നേഹത്തോട് മാത്രം പെരുമാറിയിരുന്ന അവൾ ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ തന്നെ ഊർജമായിരുന്നു..

                        കാലം കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആരും ദേവിയുടെ  വിവാഹത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചതേയില്ല. ആ വീട്ടിൽ അവളൊരു കറവപ്പശു ആയിരുന്നു. കാര്യമായ വരുമാനമില്ലാത്ത മാതാപിതാക്കൾക്കും കിട്ടുന്നത് മുഴുവൻ കള്ളുഷാപ്പിൽ തീർക്കുന്ന അനിയനും  അവളുടെ സ്വന്തം കാര്യം ആലോചിക്കാതെയുള്ള വർണ്ണാഭമായ ജീവിതം ഒരാശ്വാസമായിരുന്നു.

                      കുറെ നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തൻ  കാര്യം നോക്കാൻ മിടുക്കനായ അനിയനും കല്യാണം കഴിച്ചു. അവളുടെ ബാധ്യതകൾ കുറച്ചു കൂടി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ. അവൾ ഇടക്കൊക്കെ തന്റെ വിവാഹക്കാര്യം വീട്ടില് ഒര്മിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി . ആരും വലിയ താല്പര്യം കാണിച്ചില്ലെന്നു പ്രത്യേകിച്ച് പറയേണ്ടല്ലോ. അവളുടെ കാര്യം അന്വേഷിക്കുന്ന നാട്ടുകാരോടൊക്കെ ജാതകത്തിന്റെയും സ്ത്രീധനത്തിന്റെയും മുട്ടാപ്പോക്കു ന്യായങ്ങൾ അവളുടെ വീട്ടുകാർ നിരത്തി...

                          ഇപ്പോൾ നാൽപതുകളുടെ നടുവിൽ അവൾ സ്വയം തിരയുകയാണ് സദ്സ്വഭാവിയായ , കാണാൻ തരക്കേടില്ലാത്ത നല്ലോരാളെ. അതിൽ കുറവൊന്നും സ്വീകരിക്കാൻ അവളുടെ അഭിമാനം അവളെ സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ.

                            ഇപ്പോഴും അയൽപക്കത്തെ ചേച്ചിമാരോട് കലപില പറഞ്ഞും നിറങ്ങൾ കൂടിയ സാരികൾ അണിഞ്ഞും  അവൾ പാറിപ്പറന്നു നടക്കുന്നു..അവളുടേതായ നിമിഷങ്ങളിൽ അവൾ കരയുകയായിരിക്കുമോ?
അതോ ആ വീട്ടില് എപ്പോഴും മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുന്ന ബഹളത്തിൽ അവൾ അവളെത്തന്നെ മറന്നുവോ?

                       അവളില്ലാത്ത ആ ഗ്രാമം അപൂർണമാണ് .ആ ഗ്രാമത്തിനു പറയാനുള്ള ഒരുപാടു കഥകളിൽ ഒന്ന് ദേവിയുടേതും കൂടെയാണ് . തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ വീട്ടുകാർക്ക് വിട്ടുകൊടുത്തു ശലഭത്തെപ്പോലെ പറന്നുയർന്ന ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടേതാണ് അല്ല സ്ത്രീയുടെതാണ്. അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം വൈകിയാണെങ്കിലും അവൾക്കു കിട്ടുമായിരിക്കും അല്ലേ !! അന്ന് ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ ആത്മാവ് ഒരുപാട് സന്തോഷിക്കുമായിരിക്കും.

Thursday, August 28, 2014

My Tree Challenge - ഒരു മനോഹരമായ ആശയം

ഫേസ്ബുക്കിൽ ഐസ് ബക്കറ്റ്‌ ചലെൻജും പിന്നെ ഇതെല്ലാം പാവങ്ങളുടെ പേരിൽ കാശടിച്ചു മാറ്റാനുള്ള പരിപാടി ആണെന്നുള്ള പോസ്റ്റും കണ്ടു ഇരിക്കുമ്പോഴാണ്  പുതിയൊരു സംഭവം. പറഞ്ഞു വരുന്നത് ഇന്ത്യയിൽ ആരംഭിച്ച റൈസ് ബക്കറ്റ്‌ ചലെൻജിനെപ്പറ്റിയാണെന്നു വിചാരിച്ചാൽ തെറ്റി . "മൈ ട്രീ ചലെൻജ് " - സംഭവം പക്കാ മലയാളി ബുദ്ധിയാണ് കേട്ടോ...വെറുതെ തലയിൽ വെള്ളം കമിഴ്ത്തി പനി പിടിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഒരു മരം വെച്ച് മറ്റുള്ളവരോടും അത് ചെയ്യാൻ പറയുന്നത് വളരെ നല്ല ആശയമാണ്. മലയാളത്തിന്റെ  മഹാനടൻമാർ തുടങ്ങി വെയ്ക്കുന്ന ഈ മഹത്തായ സംരംഭത്തിന് എല്ലാവിധ ആശംസകളും. 

കേരളം പോലെ ഇത്ര ജൈവ വൈവിദ്ധ്യമുള്ള  നാട് വേറെ ഉണ്ടാകുമോ. എല്ലാ കാലത്തും ഇതു പോലെ മനോഹരിയായി നില്ക്കാൻ നമ്മുടെ നാടിനു മാത്രെ കഴിയുകയുള്ളൂ എന്ന് തോന്നാറുണ്ട്. മറ്റുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ മഴക്കാലത്താണെങ്കിൽ പോലും പലയിടത്തും നിറയുന്ന പച്ചപ്പിനു ഒരേ മുഖമാണ്. ചെറിയ ഇലകളുള്ള ഒരുപാട് വൃക്ഷങ്ങൾ. എല്ലാ പ്രവാസിയും ഏറ്റവും സന്തോഷിക്കുന്ന ഒരു നിമിഷമുണ്ട്‌. നാട്ടിൽ വിമാനം ലാൻഡ്‌ ചെയ്യുന്നതിന് തൊട്ടു മുന്നേ ഉള്ള ആ നിമിഷം - താഴത്ത് കാണുന്ന പച്ചപ്പ്‌ എന്റെ നാടാണെന്ന് തെല്ലോരഭിമാനത്തോടെ നമ്മളൊക്കെ ആലോചിചിട്ടില്ലേ? തിരിച്ചു പോകുന്നത് എപ്പോഴും ഒരു  പ്രാർത്ഥനയോടെ   ആണ്...തിരികെ വരുമ്പോൾ ഇതെല്ലാം ഇങ്ങനെ തന്നെ കാണണേ എന്ന്. .

ഈ വാര്ത്ത കണ്ടപ്പോൾ ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി. ഇനി മരം നടാൻ  പോകുന്നവരോട് ചെറിയൊരു അഭ്യർത്ഥന - എന്നും വെള്ളം കൂടി ഒഴിക്കണേ...